Remember Remember

Dancing lights in your eyes
While the darkness embraces you
Black like liquorice
Little sparks of hope and joy

I hear laughter and songs
nearby and far away
Some people close doors
but mine is open

While this month leaves its mark
On every person touched
I ask you to remember
The eleventh of November

Intentionally

You told me it broke your heart to see me suffer
You told her it broke your heart to walk away from her
The same day

But you never intended to keep it that way
When you made the decision to stay out of public places
You knew what you were doing was wrong

Though you kept on making promises
That you would fight for me
While you promised her the world, secretly

When I asked you if you wanted to see my wedding dress
The symbol of my devotion to you
You told me that it would be too definite

You told me you could never live without me
While you touched me so lovingly
Just a week before you left

The games you played
The lies you told
Did you both laugh as I fell apart?

Illuminated

I have watched the end of the day
And saw the clock reach twelve
The date changed to twenty-nine

I have watched the end of the day
And witnessed the beginning
Of a life without you

I’m ready.

Have you no shame?

Ik was op mijn werk, in de werkruimte toen ik je ineens zag staan.
Je ging zitten op één van de stoelen in de open ruimte.
Ik aarzelde, je bent hier nooit geweest ..
Ik liep naar je toe en ging tegenover je zitten.
Je keek me doods aan, emotieloos, en begon te praten.
Ik hoorde woorden als "ik hou niet meer van je" en "ik ga verder met haar" en ik kon alleen maar naar je kijken.
Je zat daar alsof je mijn c.v. oplas, een boodschappenlijstje, zo kalm en koud.
Je stond op en liet me alleen.

Het volgende moment sta ik onderaan de trap, de pauze is om. Mijn collega loopt naast me en ik vertel wat me net overkomen is. Bovenaan de trap zie ik haar lopen, wat doet zij nou hier?
Ik praat verder tegen mijn collega en laat het laatste van mijn zin ".. die stomme koe" harder klinken. Ze stopt en draait zich om, ze begint te schreeuwen naar me, te schelden. Dat ik beter mijn best had moeten doen en dat jij beter af bent met haar.
Het was veel te makkelijk voor haar om je bij me weg te stelen..

Ik hoor mijzelf roepen "ga niet bij me weg, ga nooit bij me weg" en ik voel je armen om me heen. Ik voel de tranen over mijn gezicht lopen terwijl jij je warme huid stevig tegen de mijne drukt.
Je geur haalt me uit mijn paniek en ik kalmeer als je vingers de haren uit mijn gezicht strelen "wat is er aan de hand, lieverd?!" vraag je me bezorgd.
Ik realiseer me dat ik droomde en leg je snikkend mijn verhaal uit. Je lacht zachtjes "dat zou ik toch nooit doen?"
We praten over haar terwijl ik tegen je aan gekropen lig.
Je legt me uit dat ze niets betekend voor je en dat ik mij niet zoveel zorgen moet maken. Ik vraag je waarom ze je dan zoveel smst en belt of je met haar naar de maan komt kijken.
Je bent stil.. en verzucht later dat je haar inderdaad maar eens moet vragen wat hier de bedoeling van is en of ze misschien verkeerde verwachtingen heeft.

Even later zitten we buiten en je vraagt of ik wil weten waarom je geen relatie met haar zou willen.
Ik hoop op een verlossend antwoord..

"Ik heb jou."

All along you knew.

Rumour Has It

This empty home, these never ending days
This empty feeling, this never ending hurt

While you keep screaming to others
how hard it was to live with me
I try to fight myself through the day
hoping this pain will ever end

The cat keeps trying to find you
searching between the pillows and under the blankets
And when he has reached the end of the bed
I find myself wishing he did find you
and all this is just another bad dream

I wish you could see what you did to me
I wish you'd care
I wish you'd hold me and tell me we'll be fine

I guess you need to push me away
turning your head is easier than to deal with the mess
But do you really need those angry words and twisted stories
to feel better about yourself

If this is what softens your pillow
then, sweet dreams for tonight
I hope you'll wake up one day

Marie-Antoinette

They say that something is wrong
Can you imagine, dear?

I hear them in corners and alleys
Whispering that something is off
What do they mean, dear?

I thought I heard your voice, amongst them
It wasn't you. Right, dear?

I think we're doing the best we can
And that nothing has to change

I think we're doing quite alright
Don't you think so, dear?

Maybe she should have said it