My little sunflower

You were once all I wanted
Deep, silent, complete

I kept you save and took you home
Bright, light, mesmerizing

You made someone feel perfect before me
Loyal, tender, solid

I would have given you to my daughter
And she would do the same with hers
And the ones I wouldn't get to know
My love would stay alive forever

Now you remain without purpose
Dark, silent, alone

But I still can't let you go

Build me up

Rain on my windshield, sun blinding my view
Short nights and early mornings
The birds promise a change

Warm sweater, cold feet
Gazing stars and breathe out cold
A longing to stay

Skin begging for sunlight and warmth from within
Turn the wind, taste the salt
The need for air is crucial

Songs of joy and wishful thinking
Wars on TV
Coat on, coat off

Nothing is ever more confusing
than Spring

Piggy Parade

March away
Break the promises
And everything else you took

March away
I killed your bears
They melted in fire

March away
Keep your head down
As you pass by

March away
With lowered shoulders
Staring at the ground

March away
To your new life
I won't turn around

Just moved a bit

Remember Remember

Dancing lights in your eyes
While the darkness embraces you
Black like liquorice
Little sparks of hope and joy

I hear laughter and songs
nearby and far away
Some people close doors
but mine is open

While this month leaves its mark
On every person touched
I ask you to remember
The eleventh of November

Intentionally

You told me it broke your heart to see me suffer
You told her it broke your heart to walk away from her
The same day

But you never intended to keep it that way
When you made the decision to stay out of public places
You knew what you were doing was wrong

Though you kept on making promises
That you would fight for me
While you promised her the world, secretly

When I asked you if you wanted to see my wedding dress
The symbol of my devotion to you
You told me that it would be too definite

You told me you could never live without me
While you touched me so lovingly
Just a week before you left

The games you played
The lies you told
Did you both laugh as I fell apart?

Illuminated

I have watched the end of the day
And saw the clock reach twelve
The date changed to twenty-nine

I have watched the end of the day
And witnessed the beginning
Of a life without you

I’m ready.

Have you no shame?

Ik was op mijn werk, in de werkruimte toen ik je ineens zag staan.
Je ging zitten op één van de stoelen in de open ruimte.
Ik aarzelde, je bent hier nooit geweest ..
Ik liep naar je toe en ging tegenover je zitten.
Je keek me doods aan, emotieloos, en begon te praten.
Ik hoorde woorden als "ik hou niet meer van je" en "ik ga verder met haar" en ik kon alleen maar naar je kijken.
Je zat daar alsof je mijn c.v. oplas, een boodschappenlijstje, zo kalm en koud.
Je stond op en liet me alleen.

Het volgende moment sta ik onderaan de trap, de pauze is om. Mijn collega loopt naast me en ik vertel wat me net overkomen is. Bovenaan de trap zie ik haar lopen, wat doet zij nou hier?
Ik praat verder tegen mijn collega en laat het laatste van mijn zin ".. die stomme koe" harder klinken. Ze stopt en draait zich om, ze begint te schreeuwen naar me, te schelden. Dat ik beter mijn best had moeten doen en dat jij beter af bent met haar.
Het was veel te makkelijk voor haar om je bij me weg te stelen..

Ik hoor mijzelf roepen "ga niet bij me weg, ga nooit bij me weg" en ik voel je armen om me heen. Ik voel de tranen over mijn gezicht lopen terwijl jij je warme huid stevig tegen de mijne drukt.
Je geur haalt me uit mijn paniek en ik kalmeer als je vingers de haren uit mijn gezicht strelen "wat is er aan de hand, lieverd?!" vraag je me bezorgd.
Ik realiseer me dat ik droomde en leg je snikkend mijn verhaal uit. Je lacht zachtjes "dat zou ik toch nooit doen?"
We praten over haar terwijl ik tegen je aan gekropen lig.
Je legt me uit dat ze niets betekend voor je en dat ik mij niet zoveel zorgen moet maken. Ik vraag je waarom ze je dan zoveel smst en belt of je met haar naar de maan komt kijken.
Je bent stil.. en verzucht later dat je haar inderdaad maar eens moet vragen wat hier de bedoeling van is en of ze misschien verkeerde verwachtingen heeft.

Even later zitten we buiten en je vraagt of ik wil weten waarom je geen relatie met haar zou willen.
Ik hoop op een verlossend antwoord..

"Ik heb jou."

All along you knew.

Rumour Has It

This empty home, these never ending days
This empty feeling, this never ending hurt

While you keep screaming to others
how hard it was to live with me
I try to fight myself through the day
hoping this pain will ever end

The cat keeps trying to find you
searching between the pillows and under the blankets
And when he has reached the end of the bed
I find myself wishing he did find you
and all this is just another bad dream

I wish you could see what you did to me
I wish you'd care
I wish you'd hold me and tell me we'll be fine

I guess you need to push me away
turning your head is easier than to deal with the mess
But do you really need those angry words and twisted stories
to feel better about yourself

If this is what softens your pillow
then, sweet dreams for tonight
I hope you'll wake up one day

Marie-Antoinette

They say that something is wrong
Can you imagine, dear?

I hear them in corners and alleys
Whispering that something is off
What do they mean, dear?

I thought I heard your voice, amongst them
It wasn't you. Right, dear?

I think we're doing the best we can
And that nothing has to change

I think we're doing quite alright
Don't you think so, dear?

Maybe she should have said it

As I once told you ..

Because everyday we die
and those who have lived
will wake up stronger

So Close

I've spent so much time throwing rocks at your window
that I never even knocked on the front door

I walk by statues never even made one chip
but if I could leave a mark on the monument of the heart
I just might lay myself down
for a little more than I had the last day

Wait a time
to spare these lies we tell ourselves
These days have come and gone
But this time is sweeter than honey

Two little girls

I bring you flowers, like they used to
I protect you, like I'm used to
I bring you love, though you're not used to
I know they used you

And maybe you were looking for a prince
but this is all I can do

Een minimum

lees me dan
luister dan zacht

ik ben de muur
en muurvaste man

jarenlang zitten
mijn lief en ik stil

tegen dit plafond
van gitzwarte kas

en vanaf ons vel
begint de bodem

en daar is geen rek
om haar te omarmen

zij zit ertussen
ik zit eronder

en ja ik heb niks
jazeker ik ben niks

maar godmiljaar
ik kan overleven

ik knok tot nu
de jaren rond
van beens af aan
tot aan mijn dood
zal ik tegen u
dit plafond
en alle ogen
in uw mond
opknokken

ik zal uit mijn pree
tevoorschijn komen

meewandelen onder haar
met mijn kansarme zon

en rondbazuinen

hier staan wij
klein en fier
lijk een mens
op een plein

en ik zou met u niet willen ruilen
ik zou er geld voor willen geven

om net als u
mezelf te zijn

Een minimum

Un-title

I remember our first conversation
but I don't know how we ended up like this

Strangers to friends, we were not
Friends to lovers, we were not

Nothing like that

consider ..

the power of consciousness
and
the force of circumstances

The Invitation

Martin stuurde mij dit gedicht.
Hij leest het boek, The Invitation, die de schrijver gebaseerd heeft op het onderstaande gedicht.

Read, consider, grow ..

It doesn't interest me what you do for a living.
I want to know what you ache for, and if you dare to dream of meeting your heart's longing.

It doesn't interset me how old you are. I want to know if you will risk looking like a fool for love, for your dream, for the adventure of being alive.

It doesn't interest me what planets are squaring your moon.
I want to know if you have touched the centre of your own sorrow, if you have been opened by lifes betrayals or have become shriveled and closed from fear of further pain. I want to know if you can sit with pain, mine or your own, without moving to hide it or fade it or fix it.

I want to know if you can be with joy, mine or your own, if you can dance with wildness and let ecstasy fill you to the tips of your fingers and toes without cautioning us to be careful, to be realistic, to remember the limitations of being human.

It doesn't interset me if the story you are telling me is true.
I want to know if you can disapoint another to be true to yourself; if you can bear the accusation of betrayal and not betray your own soul; if you can be faithless and therefore trustworthy.

I want to know if you can see beauty, even when it's not pretty, everyday, and if you can source your own life from its presence.

I want to know if you can live with failure, yours or mine, and still stand on the edge of the lake and shout to the silver full moon, "Yes!".

It doesn't interest me to know where you live or how much money you have. I want to know if you can get up after a night of grief and despair, weary and bruised to the bone, and do what needs to be done to feed the children.

It doesn't interest me who you know or how you came to be here. I want to know if you will stand in the center of the fire with me and not shrink back.

It doesn't interest me where or what or with whom you have studied. I want to know what sustains you, from the inside, when all else falls away.

I want to know if you can be alone with yourself and if you truly like the company you keep in the empty moments.

Oriah Mountain Dreamer

Acer

Ik vertelde vorig jaar over mijn zomerboek (zie: Summerlove) waarmee ik eigenlijk alle festivals en leuke dagen in wil vastleggen.
Ik vertelde over wat ik allemaal zou gaan doen dat jaar, en ik moet je vertellen: Dat is er allemaal van gekomen. Het vorige jaar heeft me zelfs meer gebracht als dat ik had kunnen voorspellen.
Waar ik ook was, ik nam (veelal zonder te vragen) kleine dingen mee die ik in dat fotoboek kon plakken, alles wat mij er aan zou kunnen herinneren.
Ik ben niet zo van de foto's, dat vertelde ik toen al. Ik houd meer van de aparte dingen, de beschreven tissues, stickers (die voorheen aan een deur van een wegrestaurant geplakt zaten), Starbucks honingrietjes, fiches of andere vreemde spullen.
Al zou ik geen tekst in het boek schrijven, ben ik de enige die de achterliggende betekenis zou begrijpen.

Het boek begint al vorm te krijgen, ik zit er zelfs over na te denken om voor dit jaar ook een boek te maken. Genaamd Zomergekte ofzo.. Ik ben er gek genoeg voor ;)
Ik ga bijvoorbeeld dit jaar naar Kreta, Griekenland. Ook iets wat ik vorig jaar vertelde; mijn wereldtour. Ik ben nu al in Frankrijk geweest, maar ook België en Duitsland zijn voorbij gekomen. Griekenland is voor mij erg ver, ik ben nooit verder geweest dan Frankrijk, we gaan er zelfs met het vliegtuig heen!
Dat wordt nog wat ..
Mocht ik nou een zomerboek voor dit jaar maken, neem ik zand mee uit Griekenland.

Ik heb ook weer een laptop, ik heb drie maanden zonder gezeten en ben erg achter geraakt met mijn huiswerk. Vreemd eigenlijk, nog geen tien jaar geleden hadden we net een computer voor spelletjes en andere leuke dingen. Nu kan ik eigenlijk niet meer zonder zo'n ding. Mijn blog kreeg vertraging, ik schreef mijn verhalen niet meer op, e-mails reageerde ik te laat op en mijn huiswerk bleef ik vooruit schuiven. Maar zoals je ziet, ik heb mijn nieuwe laptop net een dag, kunnen mijn vingers de verleiding niet meer weerstaan. Ik schrijf weer. En dat zal ik vanaf vandaag weer veel meer gaan doen.
Er zit weer een kort verhaal in mijn hoofd, een Black Book Story. Ik heb al mooie reacties op deze verhalen gehad en hoop dat te kunnen voortzetten. Lees mee, schrijf mee.
Ik schrijf weer.