Lost in Lost

Vandaag de dag wordt je doodgegooid met series en zeer slappe pogingen tot vermaak. Kopie na kopie zal zich als 'nieuw programma' voordoen en onze breinen volproppen met nutteloze informatie.

Ik ga het niet hebben over de vervelende programma's als "whatever with the stars", want als ik daar over begin komt er geen einde aan het verhaal. De series, echter, had ik toch wat meer hoop op gevestigd. Ik heb trouw de eerste twee seizoenen van Lost gekeken. Een serie over een groep mensen die met een vliegtuig neerstorten op een verlaten eiland, die al snel niet zo verlaten lijkt ..

Het verhaal begint goed, compleet verschillende mensen moeten het met elkaar zien te redden op een eiland wat lijkt te leven. Vreemde gebeurtenissen volgen zich op en er komen zelfs eilandbewoners ("them") ter sprake. Onderling leren de gedupeerden elkaar kennen, inclusief ieders vreemde verleden, en te overleven op het eiland waar iedere dag iets bizars gebeurt.

Maar ergens zijn de schrijvers de draad kwijtgeraakt en weten ze zelf niet meer welk mysterie de basis is van alle problemen.
Vage situaties (bijv. ijsberen op een tropisch eiland) volgen elkaar op, waarbij mensen verdwijnen en weer terug gevonden worden met complete verstandsverbijstering. Het lijkt wel een soapserie. De verhaallijnen zijn, naar mijn idee, flink in de knoop geraakt nadat bleek dat de serie goed bekeken werd. Natuurlijk zagen de schrijvers geld in de zaak en besloten tot een negende (!!) seizoen te tekenen.

Ik ben inmiddels gestopt met het trouw aanbidden van deze serie. Ik was zeer benieuwd wat voor geniaal 'moment of truth' bedacht was, ik houd wel van theorieën en flink nadenken bij films .. dus was aangenaam verrast toen er van dit onderwerp een serie gemaakt was. Maar wat blijkt, je kunt de hersenen niet blijven kraken. Theorie of niet, er zit altijd een antwoord achter. Wanneer deze te vaak overspoeld wordt met een andere theorie, wordt het al snel duidelijk dat er niets meer opzit dan de boel te laten varen.

Op somethingawful.com stond het volgende stukje over Lost.
Ik mag deze schrijfstijl wel en vooral het idee over het verdwenen mysterie van Lost.

"Most of you have probably either given up on, or, god-willing, never started the twisted mass of abandoned plotlines and broken hearts that is Lost. But some of you, like me, insist on subjecting yourselves to hour after hour of vague shit happening somewhere off camera while Jack and Juliet and Kate grimace at each other cryptically and set up the world's laziest cliff-hangers with lines like "My secret plan is…hmm, maybe I should delay telling you for no real reason until next episode". If you are part of that unfortunate minority, then you were probably shocked this week to see an honest-to-goodness, actual, kind of, sort of, semi-answer to the major mystery"

All you deliver

Toch 'n bizar medium, dat internet.
Gek eigenlijk dat de wereld lijkt te vergaan als internet het niet doet in huis. Ik ken mensen die dan echt flippen ..

Als ik er op terugkijk vond ik het heerlijk zonder mobiel en internet. Werd je niet constant gebeld, mensen kwamen netjes op tijd, en vooral ook opdagen.
(ben ff later, bel me ff, ben nu op het station/in de bus/op de fiets)
Maar het beste van alles vond ik de gesprekken, via internet en sms kan je elkaar helemaal verkeerd begrijpen.
Woorden kunnen zo verkeerd overkomen als iemand ze anders opvat dan ze bedoeld zijn. Complete ruzies worden uitgevochten over sms, relaties verbroken via msn.
Nog even en niemand hoeft meer te praten, we tikken alles wel.

Maar internet gaat dan nog wel, die mobiel is wat me dwarszit.
Je moet altijd maar bereikbaar zijn, ben je dat niet; staan er tig gemiste oproepen en voicemail die je moet afluisteren. Gelukkig heb ik dan geen voicemail meer ..
Maar al dat terugbellen, vaak zijn het nutteloze gesprekken van mensen die nog geen vijf minuten bij me vandaan zijn.
Pak de fiets en kom langs, dan zie je elkaar nog eens.

Denk dat ik m'n telefoon eens in de sloot ga kiepen, misschien verbeter ik er de wereld wel mee. Wedstrijdje telefoonwerpen, wereldrecord mobielloze personen ..
Ik zal de boeken ingaan als de eerste persoon die haar mobiel wegdeed..
Zie het mezelf helemaal doen :)

Thank you for smoking

Hoi weekend! Uitslapen en uitgaan ..
Met je smashing kleding en looks knal je alle mensen van hun barkruk.
Je feest de hele avond, mensen botsen tegen je op, drank over je heen.
Maakt niet uit, de wasmachine is gewillig.

Voor je jezelf in bed stort bekijk je nog even je mooie kleren en hangt ze lieflijk aan een hanger. Dan volgt de brakke ochtend, sloffend naar de badkamer .. douche aan.
Wanneer je je kleren voorzichtig in de machine stopt, zie je je pink door je shirt heenkomen.

Aangezien je hersenen nog niet bekomen zijn van hun verwarde toestand, duurt het even voordat je je realiseert dat er een gat in je shirt zit. Een brandgat nog wel .. en niet eentje .. stuk of tien!
Maar ik rook niet, bedenk je je nog ..

Als je licht verslagen onder de douche probeert uit te vissen hoe de gaten in je prachtshirt ontstaan zijn, brandt het water gaten in je huid. Althans, de gaten die er al zaten.
Gaten in je huid .. gaten in je shirt.

Waarom ga ik eigenlijk nog naar de kroeg?
M'n geurtje vervaagt tussen de rookwalmen, m'n kleding stinkt binnen een uur.
Je moet oude kleren aandoen, want alles wordt gesloopt.
En' t ergste nog .. je wordt gewoon mishandeld daar.

In de kroeg is 't druk, mensen staan dicht op elkaar.
Als er dan iemand (iemand?? bijna de hele kroeg paft) staat te roken word er echt geen arm op gestoken.
Neuh, jij wil er toch langs .. Dan zal je er aan moeten geloven ook.
Gat in je arm? Niet mijn probleem .. Ik ben verslaafd.

Pink Showers

Tegenwoordig is het een rage om bi te zijn.
Wanna-bi om mijn punt duidelijk te maken (en geen ruzie te krijgen met echte bietjes).
Leuk hoor maar ze moeten echt niet denken dat alle vrouwen maar met elkaar zoenen omdat het grappig is. Je bent al bi als je in een dronken bui je vriendin een kus hebt gegeven.
Hihi ik ben bi. Lang leven jullie!

Laatst vertelde eentje dat het heel moeilijk is om bi te zijn .. er is teveel keuze.
*jeej* het leed .. heb je lesbisch al eens uitgeprobeerd?

In de kroeg schijnt het virus zich al flink verspreid te hebben.
Alle vrouwen die ik spreek roepen meteen dat ze bi zijn.
Waarom eigenlijk, staat er gay op mn voorhoofd? roze boa? neon borden dan?

Ik probeer me een weg te banen door de op elkaar gedrukte mensen als de zoveelste vrouw haar hand op mn linkerborst drukt.
Lachend verklaart ze dat het dichter bij mn hart is dan een kus ..
Als het er zó bovenop ligt kan ik enkel denken, sorry ik val niet op elk stel borsten die voorbij komen wandelen.